Studium przypadku – Plastyka Powiek Górnych
Edukacyjne opracowanie zabiegu blefaroplastyki
Poniższe studium przypadku ma charakter edukacyjny i pokazuje pełny proces diagnostyczno-terapeutyczny u pacjenta zgłaszającego się z problemem nadmiaru skóry powiek górnych.
Celem jest przybliżenie realnych wskazań, przebiegu zabiegu, rekonwalescencji oraz efektów, zgodnie z zasadami chirurgii plastycznej.
Dane wyjściowe pacjenta
Pacjent: kobieta, 52 lata
Tryb życia: praca biurowa, brak chorób przewlekłych
Główne dolegliwości zgłaszane przez pacjentkę:
- uczucie ciężkich powiek,
- narastające zmęczenie oczu pod koniec dnia,
- opadanie fałdu skórnego na rzęsy,
- „smutny”, starszy wygląd spojrzenia,
- trudności w wykonywaniu makijażu.
Pacjentka zgłosiła się nie z powodu zmarszczek, lecz z powodu nadmiaru skóry wyraźnie zaburzającego estetykę i komfort widzenia.
Konsultacja i kwalifikacja do zabiegu
Podczas konsultacji wykonano pełną ocenę okolicy oczodołowej:
Ocena kliniczna
- wyraźny nadmiar skóry powiek górnych obustronnie,
- umiarkowane osłabienie napięcia mięśnia okrężnego oka,
- zachowana prawidłowa pozycja brwi (brak wskazań do liftingu brwi),
- brak istotnej asymetrii,
- dobra jakość skóry,
- niewielkie przepukliny tłuszczowe w części przyśrodkowej.
Wnioski z kwalifikacji
Pacjentka została zakwalifikowana do:
- klasycznej plastyki powiek górnych,
- z delikatną korektą tłuszczu powiekowego,
- bez konieczności zabiegów łączonych.
Kluczowym elementem była decyzja o zachowaniu naturalnej ekspresji oka i uniknięciu nadmiernego odsłonięcia powieki.
Plan leczenia
Cel zabiegu:
- odciążenie powiek,
- przywrócenie naturalnego fałdu,
- poprawa świeżości spojrzenia,
- brak zmiany kształtu oka.
Zakres:
- precyzyjne wycięcie nadmiaru skóry,
- ograniczona resekcja mięśnia okrężnego oka,
- punktowa korekta przepuklin tłuszczowych.
Przebieg zabiegu
- zabieg wykonano w znieczuleniu miejscowym,
- czas trwania: ok. 50 minut,
- cięcie poprowadzono w naturalnym załamaniu powieki,
- dokładne odtworzenie fałdu anatomicznego,
- założono cienkie szwy skórne.
Pacjentka opuściła gabinet tego samego dnia.
Rekonwalescencja – przebieg dzień po dniu
Dzień 1–3
- umiarkowany obrzęk,
- niewielkie zasinienia,
- uczucie napięcia powiek.
Dzień 5–7
- usunięcie szwów,
- wyraźne zmniejszenie obrzęku,
- pacjentka funkcjonuje samodzielnie.
Dzień 10–14
- wygląd akceptowalny społecznie,
- możliwy delikatny makijaż,
- powrót do pracy biurowej.
6–8 tygodni
- pełne wygojenie tkanek,
- wygładzenie blizny,
- stabilizacja efektu.
Efekt końcowy – ocena po 3 miesiącach
Efekty kliniczne:
- wyraźne odciążenie powiek,
- przywrócony naturalny fałd,
- świeższe, „otwarte” spojrzenie,
- brak zmiany kształtu oka,
- symetria obu stron.
Subiektywna ocena pacjentki:
„Nie wyglądam na osobę po zabiegu. Wyglądam na wypoczętą.”
Najważniejsze wnioski edukacyjne z przypadku
- Kwalifikacja jest kluczem do sukcesu – nie każdy pacjent z opadającą powieką wymaga liftingu brwi.
- Plastyka powiek to nie tylko skóra – relacja skóry, mięśnia i brwi decyduje o efekcie.
- Mniej znaczy więcej – nadmierna resekcja prowadzi do nienaturalnego wyglądu.
- Naturalny efekt = prawidłowa anatomia, a nie „maksymalne odsłonięcie oka”.
Kto wykonał zabieg?
Piotr Bargiel
chirurg plastyczny, dr n. med.
Specjalista chirurgii ogólnej, w trakcie specjalizacji z chirurgii plastycznej.
Ponad 10 lat doświadczenia w chirurgii plastycznej i estetycznej.
Gabinet:
Szczecin, ul. Władysława Szafera 190
